Rotterdams Public Transport Museum

W 1993 r. przedsiębiorstwo transportu publicznego RET w Rotterdamie zleciło opracowanie planu strategicznego dotyczącego zarządzania i eksploatacji sprzętu zabytkowego i powiązanych obiektów. Dyrekcji zależało na stałym punkcie kontaktowym w sprawach muzealnych. Zbiory historyczne również musiały zostać zgromadzone w jednej organizacji, dlatego w 1997 roku powstała fundacja RoMeO (Muzeum Transportu Publicznego i Eksploatacji Samochodów Zabytkowych w Rotterdamie).
RoMeO rozrosło się obecnie do organizacji zrzeszającej ponad 150 wolontariuszy a zabytkowe tramwaje dobrze wpisały się w pejzaż miasta. Każdego lata linia turystyczna nr 10 przewozi turystów z różnych stron świata. W miesiącach zimowych tramwaj zapewnia przyjemną przejażdżkę z kubkiem zupy grochowej.
Indywidualny, odpłatny wynajem tramwajów i autobusów umożliwia przeprowadzenie na miejscu dodatkowych prac przy konserwacji i renowacji ponad 60 wagonów i 20 autobusów. Ponadto wolontariusze czuwają nad realizacją rozkładu jazdy linii nr 10. Czasem na rzecz RET realizowane są prace takie jak holowanie i odśnieżanie.
Członkowie fundacji RoMeo z pasją wykonują powierzone im zadania, jednocześnie przyczyniając się do uatrakcyjnienia miasta Rotterdam. Co więcej, chronią mobilne dziedzictwo przemysłowe, które w przeciwnym razie z pewnością zostałoby utracone.

Źródło: www.rovm.nl


Galeria – 2006 r.


Museum Stoomdepot Rotterdam

Stoom Stichting Nederland (SSN) została założona 30 stycznia 1976 roku, celem utrzymania i przywracania do stanu używalności zabytkowych maszyn i środków transportu napędzanych parą, a tym samym zachowaniem ich dla potomności. W połowie lat 70. wielu miłośników kolei zdało sobie sprawę, że trakcja parowa w normalnej eksploatacji wkrótce dobiegnie końca. Już pod koniec 1957 roku Koleje Holenderskie (NS) wycofały z eksploatacji ostatnie lokomotywy parowe. Co więcej, w Holandii zachowało się ich bardzo mało, nie mówiąc już o przydatności do ruchu. W drugiej połowie lat 60. niektórym grupom osób prywatnych udało się zakupić i utrzymać w eksploatacji kilka mniejszych lokomotyw, które nadal służyły tu i ówdzie w firmach. Wśród nich znalazły się bardzo cenne lokomotywy, które wcześniej służyły różnym przedsiębiorstwom tramwajowym. Za granicą uratowano także kilka cennych dawnych lokomotyw holenderskich. Po renowacji lokomotywy eksploatowano na znanych holenderskich liniach muzealnych Hoorn – Medemblik, Enschede – Haaksbergen i Goes – Borssele. We wrześniu 1971 roku po raz pierwszy od prawie 14 lat na głównej linii w Holandii znów można było zobaczyć czynny parowóz. Lokomotywa 01 1062 wynajęta od Deutsche Bundesbahn (później zezłomowana), odbyła trzy przejazdy przez Randstad. W maju 1972 roku odbył się wyjazd z Niemiec nr 38 2383 do Rotterdamu. Zainteresowanie tymi przejazdami było tak duże, że jesienią 1972 roku koleje holenderskie zdecydowały się wycofać NS 3737 z Muzeum Kolejnictwa w celu naprawy w warsztacie w Tilburgu. Lokomotywa otrzymała prawie nowy kocioł i została pokazana prasie w maju 1974 roku. Zainteresowanie było jednak rozczarowujące. Lokomotywa kursowała tylko kilka razy na głównej linii i wkrótce została wydzierżawiona nowo utworzonej fundacji: Stichting Stoomtreinmaatschappij Tilburg Turnhout (SSTT), która do 1982 roku obsługiwała pociągi między Tilburg-West a posiadłością Schaluinen w pobliżu Baarle-Nassau na granicy belgijskiej.
SSN skupiała się wyłącznie na sprzęcie kolejowym i począwszy od 1985 r. prowadzono coraz większą działalność w tym kierunku. Roczna liczba kursów wzrastała niekiedy do kilkunastu, a po 1990 roku odbywało się niekiedy nawet po dwadzieścia kursów rocznie, w kraju i za granicą, czasem nawet własnymi lokomotywami. SSN pojechało do Antwerpii, Luksemburga, Meiningen, Koblencji, Pragi, wschodnioniemieckiego Harzu, a w 2001 r. do Ulm i Lindau. Wydarzenia krajowe również stawały się coraz bardziej zakrojone na szeroką skalę, czasami z udziałem nawet trzech lokomotyw, jak na przykład Zeven Provinciën Expres do Groningen we wrześniu 1994 r. Rekord ustanowiono niewątpliwie 30 czerwca 1989 r., podczas 150. rocznicy powstania NS. Tego dnia w całej Holandii do obsługi pociągów wysłano pięć lokomotyw SSN: 6326 i 23 023 na paradę lokomotyw w Utrechcie, 41 105 jako lokomotywę dodatkową na wyjazd z emerytowanymi pracownikami NS, zaś nowo nabyte w tym tygodniu 65 018 i 52 3879 jeździły pociągiem w podwójnej trakcji z Rotterdamu przez Amsterdam do Utrechtu.
SSN nadal nie miała swojej stałej lokalizacji a ta utworzona na polderze (sztucznie osuszony teren nadmorski lub teren poniżej poziomu morza) zapewniająca doskonałą obsługę przez 14 lat stałą się po prostu niepewna. Gmina Rotterdam i Rijkswaterstaat potrzebowały toru łączącego przedłużoną linię metra Beneluksu do Schiedam i Spijkenisse i chciały ponownie przeznaczyć pozostały grunt na grunty budowlane. Konieczny był kolejny ruch i w maju 1998 roku, 22 lata po założeniu, oddano do użytku obecny budynek. Nie było tak źle, jak się wydawało, ponieważ dawny teren wyraźnie stał się za mały, teraz gdy SSN miał bogatszą flotę wagonów.

Źródło: www.stoomstichting.nl


Galeria – 2006 r.